حالا که عاشقانه هایمان
کوههای ست که به هم نمی رسند
من
در گله ی آهوانی که رم کرده اند
از جنگل های تو دور می شوم.
بگذریم
پشت این جنگل گاهی دنیا آنقدر کوچک است
که توی خیابان به هم می خوریم و
یادت می افتد هنوز زیبا بوده ام.......
+ نوشته شده در شنبه چهاردهم بهمن 1385ساعت 11:43 قبل از ظهر  توسط مرجانه حمیدی
|