فرصت برای دوست داشتن همیشه هست

هر چند که از فلک الافلاک با جیب پر بر نگشتیم اما با دست پرودل پراومدیم

همین که از جمله آدم های محدودی بودیم که سید الیاس علوی رو برای آخرین بار در ایران دیدیم و امین روشنی زاد میز بان ما بودو ....................................................................................................

برای شهری که بزرگتر بود

دست از هر که کشیدم به تو دست کشیدم

باران نگیر گرچه از زیر چتر

نیامدم

نه!قرار نیست

با چشمه های کوچک شهری

از کوه های لرستان جاری شوم

قرار نیست!

در خرم آباد پای کسی بر دامنم گیر کند

بیا برگردیم

فلک الافلاک گل های روسری ام را

به باد می دهد

اتو بوس ها مسیرشان به ما نمی خورد

بیا پیاده برگردیم

به آدم ها خیره شویم /جزیره هایی کشف کنیم

که روبه روی هم اندو یکدیگر را نمی بینند

قول میدهم!

 قول میدهم عینک بزنم

تا دوباره کسی عاشقم نشود................